Teddy is 49, getrouwd en moeder van twee volwassen zoons. Ze heeft een eigen kapsalon waar ze met veel plezier werkt. In haar vrije tijd geeft ze voetbaltraining of gaat ze naar de voetbalwedstrijden van haar jongste zoon kijken. Ze heeft twee pony’s, een aantal kippen en een hond waar ze veel mee wandelt.
De laatste jaren heeft Teddy steeds vaker klachten die met haar bloeddruk te maken hebben. Ze belandde in de medische molen van het ziekenhuis. En toen dat niet afdoende hielp, vond ze ook baat bij een natuurgeneeskundige arts. Maar de pieken en dalen in haar bloeddruk bleven. Een oplettende arts merkte op dat die schommelingen samenhingen met haar menstruatiecyclus. Teddy krijgt nu hormooninjecties om haar bloeddruk constant te houden. Daardoor voelt ze zich een stuk beter.
Wanneer kreeg je voor het eerst klachten?
Dat was rond mijn 40e. Ik zat steeds niet lekker in mijn vel. Mijn bloeddruk ging soms plotseling omhoog en dan werd ik zweterig en misselijk. Ik kreeg er ook hoofdpijn bij. Meestal ging die bloeddruk daarna dan wel weer naar beneden. Maar op een gegeven moment daalde hij niet meer, en heb ik een week rondgelopen met klachten. Op zaterdagavond zei mijn zoon: “Ik ga even naar mijn vriend.” Mijn man was nog niet thuis, daarom zei ik tegen hem: “Ik heb liever dat je bij me blijft, want ik voel me niet helemaal goed.” Daarna heb ik de huisartsenpost geprobeerd te bellen, maar die kon ik niet te pakken krijgen. Toen heb ik 112 gebeld. Er kwam direct een ambulance en ze hebben me meegenomen. Daarna is het hele balletje gaan rollen.
Hoe ging het in het ziekenhuis?
Ik kwam op de hartbewaking. Ik ben daar door de medische molen gegaan, en werd uiteindelijk doorgestuurd naar het ziekenhuis in Leeuwarden voor een hartkatheterisatie. Een fysiotherapeut in het ziekenhuis had tegen me gezegd: “Je moet ook even vragen naar de kleine hartvaten.” Ik wist daar toen nog niets van, maar ik gaf het wel door aan de zaalarts. Die mopperde wat, maar er werd verder niets mee gedaan.
Bij de hartkatheterisatie bleek dat ik kalk rond mijn aderen heb, maar niet genoeg om een stent te plaatsen. De conclusie was dat ik er van binnen ouder uitzag dan van buiten.
Dat is geen fijne conclusie…
Nee, dat is niet wat je wilt horen. En ondertussen bleef ik die klachten houden. Kort na die ziekenhuisopname gingen we op vakantie naar Oostenrijk. Ik was qua energie nog niet op peil, en mentaal had ik eigenlijk ook nog niet helemaal verwerkt wat er gebeurd was. Daarom had ik bij het ziekenhuis gevraagd of ik er goed aan deed om op vakantie te gaan, en dat was prima.
We waren met een groep, en onderweg overnachtten we in een hotel in Duitsland. Tijdens het eten voelde ik me heel naar worden en viel plotseling weg. Toen ik weer bij kwam, was ik zweterig en had ik koude rillingen. Een serveerster kwam naar ons toe en zei: “We gaan een ambulance bellen, want dit lijkt niet zo goed.”
Plotseling lag ik in een ambulance. De ambulanceverpleegkundige maakte een ECG en zei: “We willen je meenemen naar het ziekenhuis, want dit ziet er niet zo goed uit.” Waarop ik zei: “Maar ik kom net uit het ziekenhuis, en alles was goed.” Ik wilde niet mee naar het ziekenhuis, want mijn man mocht niet mee. Vanwege de coronaregels toen mocht hij niet mee in de ambulance en in het ziekenhuis zou hij pas mogen komen als ik op zaal lag. Ik zag het niet zitten om dat allemaal alleen te doen, want ik beheers de Duitse taal niet zo goed. Ik moest een document ondertekenen dat ik op eigen risico niet met de ambulance mee ging.
De volgende ochtend voelde ik me nog steeds niet goed en zijn we met ons gezin terug naar huis gereden. Onderweg heb ik contact opgenomen met het ziekenhuis en bij thuiskomst konden we direct bij de huisartsenpost terecht. Daar werd alles weer doorgemeten, maar ze konden niets vinden. Toen zei ik: “Hoe kan het nu dat die ambulancebroeder zegt dat er iets aan de hand is en jullie vinden niets?”
Hoe kan het nu dat die ambulancebroeder zegt dat er iets aan de hand is en jullie vinden niets?
Ben je thuis verder gegaan met zoeken wat er aan de hand was?
Via facebook kwam ik toevallig op het vrouwenhartcafé van Janneke Wittekoek. Daar hoorde ik haar hele duidelijke dingen vertellen, waar ik veel in herkende. Ik dacht: ik wil naar haar kliniek Utrecht, ik wil dit onderzoeken. Uiteindelijk bleek dat er iets dichter bij mij in de buurt ook een cardioloog zit, Marieke Ludwig, die samengewerkt heeft met Janneke Wittekoek. Daarom ben ik naar de Ludwig Kliniek in Bedum gegaan. Daar kwam ik bij een andere cardioloog, en die heeft alles opnieuw getest. Een ECG, fietstest, een echo, en gewoon een goed gesprek. Ze zei direct: “Aan de hand van jouw verhaal denk ik dat jij last van vaatspasmen hebt.” Dat was zo’n opluchting. Bij de huisarts had ik nog gehoord dat hyperventilatie was. Daar was ik echt boos om geworden. Het is geen hyperventilatie, die hyperventilatie is een reactie op wat er allemaal gebeurd is.
De cardioloog vertelde me ook dat er een test is om vaatspasmen op te sporen: de coronaire functietest. Daar had ik nog nooit van gehoord. Verder heeft ze me ook uitgelegd dat er een onregelmatigheid in mijn hartslag zit. Door de jarenlange hoge bloeddruk is mijn hartspier verdikt.
Het was zo’n opluchting om te horen dat het vaatspasmen waren. Bij de huisarts had ik nog gehoord dat hyperventilatie was. Daar was ik echt boos om geworden. Het is geen hyperventilatie, die hyperventilatie is een reactie op wat er gebeurd is.
Heeft de cardioloog je medicatie aangepast?
Ja, ze heeft mijn medicijnen aangepast. Daar heb ik wel wat bijwerkingen van gehad. Daarna heb ik besloten weer terug te gaan naar mijn cardioloog in het ziekenhuis bij mij in de buurt. In Bedum hadden ze al vastgesteld dat het coronaire spasmen waren, en mijn cardioloog kan dit verder met hen afstemmen. Dan hoef ik niet steeds naar Bedum te reizen.
Ik heb bij mijn cardioloog wel gevraagd waarom ze die coronaire functietest nooit genoemd heeft. Haar antwoord was dat dit in mijn geval niet zonder gevaar was.
Hoe ging het met de nieuwe medicatie en de nieuwe inzichten?
De medicijnen hielpen wel, maar niet afdoende. En ik was eigenlijk ook best in de war, want er was wel het een en ander gebeurd. Daarom ben ik ook op zoek gegaan naar een natuurgeneeskundige arts. Die doet aan bioresonantie. Daar heb ik veel baat bij. Natuurgeneeskunde is een mooie aanvulling op de reguliere geneeskunde. Het is zo jammer dat die twee niet samenwerken, want daar is nog een hoop winst te behalen.
Natuurgeneeskunde is een mooie aanvulling op de reguliere geneeskunde. Het is zo jammer dat die twee niet samenwerken.
Wat doet bioresonantie?
Via ultrasone golven wordt je lichaam doorgemeten. Aan de hand daarvan kun je zien waar obstructies in je lichaam zitten. Bij mij kwam er heel duidelijk uit dat mijn hart in de war is, en ook mijn longen en mijn darmen. En ook mijn hoofd werkte niet goed, dat was wel duidelijk. Ik krijg nu verschillende supplementen die mij ondersteunen en dat gaat goed. Samen met de medicatie voel ik me weer een beetje op één lijn.
Waarom vind jij dat de natuurgeneeskunde en de reguliere geneeskunde meer zouden moeten samenwerken?
Bij de reguliere geneeskunde worden problemen vaak met medicatie opgelost. Maar als er een obstakel zit dat niet wordt opgeruimd, dan blijft het lichaam voortdurend tegenwerken. Dan blijf je doorgaan in het proces. De natuurgeneeskunde gaat meer op zoek naar de obstakels zelf.
En natuurlijk… als iets echt kapot is, of er is een genetisch foutje, dan is het zoals het is. De natuurgeneeskunde heeft mijn bloeddruk niet kunnen veranderen. En ik heb ook problemen met mijn schildklier, die de natuurgeneeskunde ook niet kan oplossen. Maar de natuurgeneeskunde kan dat wel ondersteunen.
Je hebt een eigen kapsalon. Lukt het om dat te blijven doen met je klachten?
Jawel. Ik vind mijn werk gewoon hartstikke leuk en ik heb de hele dag fijne gesprekken. Ik vind het ook leuk om mensen mooi te maken. Ik ben al vanaf mijn 15e kapster. Een paar jaar geleden ben ik voor mezelf begonnen. Dat werkt voor mij veel beter, omdat ik dan niet onder een bepaalde druk sta. Als ik bijvoorbeeld een klant heb voor haarkleuring, dan wil ik de tijd nemen om het precies zo te maken zoals ik het zelf voor me zie, en tot de klant tevreden is natuurlijk. Dan heb ik niet die tijdsdruk die je in loondienst wel hebt, dat is voor mijn bloeddruk ook veel beter.
Daarmee komen we op je bloeddruk. De problemen zijn begonnen tijdens je zwangerschappen.
Tijdens mijn zwangerschappen had ik al een hoge bloeddruk. Bij de laatste zwangerschap kreeg ik ook HELLP1, waar ik heel ziek van ben geweest. Daarna is mijn bloeddruk enorm blijven pieken en dalen. Daarnaast was ook mijn schildklier helemaal van slag. Die ging van veel te snel naar opeens helemaal niets meer. En of dat nog niet genoeg was, moest ook mijn galblaas worden verwijderd. Kortom: door hormonale schommelingen stond mijn hele lichaam op zijn kop.
Een paar maanden geleden had ik weer een hoge bloeddruk die ik niet naar beneden kreeg met medicatie. Omdat het vlak voor kerst was, kwam er een vervangende huisarts langs, die mij eerder ook als patiënt had behandeld. Hij had een uitdraai gemaakt van al mijn gegevens en merkte op dat mijn bloeddruk fluctueert met mijn cyclus. Twee weken op, twee weken af. Hij zei: “Als ik dit zo zie, dan moeten we gewoon je cyclus platleggen.”
De arts zei: “Als ik dit zo zie, dan moeten we gewoon je cyclus platleggen.”
Hoe ging dat verder?
Via de internist werd ik doorgestuurd naar de gynaecoloog. En die stelde voor om te beginnen met Provera. Dat is een medicijn dat de cyclus onderdrukt. We zijn begonnen met tabletten, en toen dat goed ging, zijn we overgestapt op hormoonspuiten. Nu krijg ik om de 12 weken een hormoonspuit.
Wat doet dit met je bloeddruk?
Mijn bloeddruk blijft nu behoorlijk constant. Natuurlijk gaat hij nog weleens omhoog, maar de fluctuaties zijn veel minder. We doen dit met een periode van ongeveer vijf jaar. En dan moeten we kijken of ik daar vanaf kan.
Luister naar je eigen lichaam. Als jij voelt dat het niet goed zit, ga dan niet lopen aanmodderen, maar trek aan de bel.
Wat merk je hier in het dagelijks leven van?
Ik voel me een stuk fitter. Ik ben weer aan het sporten. En verder probeer ik goed op mijn eten te letten, want eten is natuurlijk ook heel belangrijk voor het welzijn van je lichaam. We hebben maar één lichaam en daar moet je het mee doen.
Is er nog iets wat je wilt delen met de lezers?
Luister naar je eigen lichaam. Als jij voelt dat het niet goed zit, ga dan niet lopen aanmodderen, maar trek aan de bel. Van klanten die bijvoorbeeld overgangsklachten zitten, hoor ik vaak “Mijn moeder heeft het ook gehad…” of “Je moet er even doorheen.” Maar je weet niet wat voor oorzaak erachter zit. Je moet zelf naar je eigen lichaam luisteren.
Tekst: Annemiek Hutten / Het Vrouwenhart Spreekt
Alle artikelen op deze website zijn eigendom van Het Vrouwenhart Spreekt. We stellen het op prijs als u deze zoveel mogelijk deelt, zodat de verhalen en ervaringen van de vrouwenhartpatiënten gehoord worden. Graag wel vanuit deze pagina, zodat de bron duidelijk is. Wilt u (delen van) deze tekst kopiëren om ergens anders te plaatsen? Neem dan s.v.p. contact op via het contactformulier op deze website.
- HELLP staat voor Hemolysis (afbraak van rode bloedcellen), Elevated Liver enzymes (verhoogde leverenzymen) en Low Platelets (een tekort aan bloedplaatjes). Het is een levensbedreigende vorm van zwangerschapsvergiftiging die gekenmerkt wordt door een hoge bloeddruk, misselijkheid en ernstige buikpijn.